Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/14997 K.2019/15018

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 04.04.2011 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 28.10.2014 tarihine kadar garson olarak çalıştığını, SGK primlerinin eksik ödendiğini, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretinin ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarından ...'nin beyanı dikkate alındığında haftalık çalışmanın 67 saat olduğu, davacı tanıklarından ... beyanına göre haftalık mesainin 64,5 saat olduğu, davalı tanıklarından ... anlatımına göre de haftalık çalışma süresinin 62 saat olduğu, tüm bu beyanlar birlikte değerlendirildiğinde haftada 64,5 saat çalışıldığı ve yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan 19,5 saat haftalık fazla mesai olduğu kabul edilmiştir.

Öncelikle, tanıkların beyanlarına göre kabul edilen çalışma saatleri ile günlük ara dinlenme süreleri hesaplamada gösterilmediğinden rapor denetime elverişsizdir. Diğer yandan tanıklar yeniden dinlenmeli ve kendilerinin çalışma saatleri yada işyerinin açılış kapanış saatleri değil, davacının gün içerisindeki çalışma saatleri ve dinlendiği süreler yeniden sorulmalıdır.

Denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.