Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/15013 K.2019/12904

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesi haklı nedenle sona erdirdiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, iş akdinin işçi tarafından haklı nedenle sonlandırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı yan, dava dilekçesinde ve 24.07.2015 tarihinde işverene göndermiş olduğu fesih ihtarında, fazla çalışma ve bu neviden ücretlerinin ödenmediğini ve bu nevi ücretlerini Sosyal Güvenlik Kurumu tahakkuklarına yansıtılmadığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını, tüm çalışma süresi boyunca diğer meslektaşlarına nazaran çok düşük maaşla çalıştırıldığını, ücretinde iyileştirme yapılmadığını, son ay ücretinin ödenmediğini ve son ay aşçıbaşı olmasına rağmen kepçe görevine verildiğini ve işverence kendisine psikolojik baskı yapıldığını öne sürerek iş akdine haklı nedenle son verdiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, işçinin fesih tarihinde ödenmeyen işçilik alacakları bulunduğu gerekçesiyle feshin haklı nedene dayandığı kabul edilmiş ise de, dosya içeriğine göre davacının hüküm altına alınan tek alacağı yıllık ücretli izin alacağıdır. Diğer tüm alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İşçinin ücretine zam yapılmaması haklı fesih nedeni olmadığı gibi davacının fesih tarihinde gecikmiş bir ücret alacağı da yoktur. Öte yandan, davacı ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı olduğunu da ispatlayamamıştır. Davacının bordro ücretinin ise gerçek ücret olduğu kabul edilmiştir.

Davacı görev yerinin değiştirilmesinin haklı fesih nedeni olduğunu iddia etmiş ise de, davacının çalışma koşullarında aleyhine değişiklik yapıldığını doğrulayan tanığının işverenle husumetli olduğu, diğer davacı tanığının ise feshe ilişkin somut bir bilgisi olmadığı dikkate alındığında yan deliller ile desteklenmeyen husumetli tanık anlatımının hükme esas alınması mümkün değildir.

Son olarak davacı kıdemine göre hak ettiği toplam 56 gün yıllık ücretli izninin 45 gününü kullanmış olup kullanılmayan yıllık ücretli izin süresinin işçinin haklı nedenle feshi kabul edilebilmesi ancak davacının talep etmesine karşın işverence bu iznin kullandırılmadığının ispatına bağlıdır. Oysa; somut uyuşmazlıkta, davacı talep ettiği halde işverence yıllık ücretli izin süresinin kullandırılmadığını yöntemince ispatlayamamıştır.

Hal böyle olunca, iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını ispatla yükümlü olan davacı işçinin bu ispat külfetini yerine getiremediği anlaşıldığından kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.