Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1525 K.2018/27066

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdine emeklilik nedeniyle son verdiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davacı ve davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Mahkemece, hüküm altına alınan kıdem tazminatına 31.03.2008 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de, davacının dava dilekçesinde 6.000,00 TL kıdem tazminatı talep ettiği ancak faize ilişkin bir talebinin bulunmadığı, bu nedenle hesaplanan 5.381,46 TL brüt kıdem tazminatının faizi ile hüküm altına alınmasının talep aşımı mahiyetinde olduğu,

davacı lehine hüküm altına alınan avukatlık ücretinin aleyhine hüküm kurulan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken sadece davalı ...'nden alınmasına karar verilmesinin hatalı olduğu anlaşılmış olup belirtilen hususlar bozma sebebi ise de, yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.