Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/15927 K.2019/13863

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20-22-23 -24/07/2013 tarihleri için davalı işyerinde elektrik mühendisi ....’ten izin alarak işe gitmediğini, izinli olduğu halde belirtilen tarihlerde devamsızlık yaptığı belirtilerek iş sözleşmesinin fesh edildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığını,davalı işyerinde elektrik mühendisi...’in izi verme yetkisi bulunmadığını,davacının davalı işverenlikten alacak hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

T.C. Anayasa’nın 138. ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur.

Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar.

Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır.

Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta kararın gerekçesinde; davacının iddiası ile davalının savunması özetlendikten sonra, “Yapılan inceleme, celp edilen kayıtlar, taraf açıklamaları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından, denetime elverişli hükme esas alınan 28.09.2015 tarihli bilirkişi raporundaki ayrıntılı tespit, değerlendirme ve hesaplamalar neticesinde davacının davalıya ait işyerinde bilirkişi raporunda belirtilen süre ile çalıştığı,

iş sözleşmesinin haklı nedenle feshinin işveren tarafından ispatlanamadığı kanaat-sonucuna varılarak davanın kısmen kabülüne ve alacakların davalı şirketten tahsiline karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükme esas alındığı bildirilen bilirkişi raporunda tarafların iş sözleşmesinin feshine ilişkin iddia ve savunmaları değerlendirilerek fesih konusundaki takdirin mahkemeye ait olduğu ifade edilerek kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanmıştır. Keza fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden de bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibar edildiği takdirde fazla çalışma hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacağına hak kazandığı ifade edilmiştir.

Hal böyle iken, Mahkemece dosyada mevcut deliller tartışılmadan, hüküm altına alınan alacak kalemlerine ilişkin olarak herhangi bir gerekçe oluşturulmadan, sadece bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabul edildiği ifade edilmesi yukarıda belirtilen ilke ve esaslara açıkça aykırıdır. Bilirkişi raporuna atıf yapılması, kararın gerekçeli olduğunu göstermez.Kaldı ki, davacının fazla mesai talebinin kabulüne veya reddine ilişkin hüküm kurulmamış, “ücret alacağı talebi ile diğer fazla taleplerin reddine” şeklinde hüküm kurulmuş ise de hüküm açıklık ifade etmemektedir. Mahkemece davacının her bir alacak kalemine ilişkin olmak üzere talebin kabulüne veya reddine dair gerekçesi belirtilerek tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurulmalıdır.

Yerel mahkeme kararının, Anayasa ve Yasa'nın aradığı anlamda herhangi bir gerekçe içermediği anlaşılmakla, gerekçesiz karar yazılması adil yargılanma hakkının ihlali olarak nitelendirilmiştir. Gerekçesiz olarak karar verilmesi, anılan kararın temyiz mercii tarafından denetimini de olanaksız kılar.

Sonuç olarak, Mahkemenin gerekçeli kararının T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin amacına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. ve 298/2. maddelerine aykırı olduğu anlaşıldığından kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.