Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/16287 K.2016/17801

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde çalışırken 25.03.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, büyük zarara uğradığını, işverenin "işine devam et senin pozisyonunu düzeltelim daha iyi ücret verelim" telkini ile işe devam ettiğini, aradan geçen sürede şikayetçi olmaması için mobing uygulandığını kendiliğinden işten çıkmaya zorlandığını davacının kaza ile ilgili tazminat davası açtığını, davalının hiç bir bilgi vermeden davacının işine son verildiğini haklı gerekçe olmadan fesih bildiriminde bulunduğunu, kazadan dolayı rahatsızlığı sebebiyle raporlu olduğunu, bu sebeple iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 15.07.2004 tarihinden bu yana çalışmakta olduğunu iş sözleşmesinin 03.07.2015 tarihinde sonlandırıldığını, davacının son iki yıl içinde hem izin hem de rapor anlamında sürekli olarak işe gelmediğini, sürekli rapor alarak iş yerindeki diğer işçilerin çalışma düzenini bozması sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davanı reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava konusu olayda davalı işverenin fesih bildiriminin kanunda bildirilen usul ve esaslara uygun olarak yapılmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebeplerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebepler, aynı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, iş yerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir.

İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebebe dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Bu sebeple, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya iş yerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine imkan vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Somut olayda, davacının çalıştığı tekstil iş yerinde, son iki yıl içerisinde ve özellikle fesihten önceki yaklaşık 6-7 aylık bir dönem içinde muhtelif tarihlerde altmış günün üzerinde rapor kullandığı anlaşılmıştır. Davacının aralıklarla sık sık rapor alması eyleminin; yürütülen işin sürekliliği dikkate alındığında, iş yerinde olumsuzluklara ve işin yürütümünün bozulmasına yol açtığı açıktır. Bu bağlamda işverenden artık mevcut iş ilişkisinin devamı beklenemez. Feshin geçerli sebebe dayandığı anlaşılmakla, işe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Belirtilen sebeple, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.