Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/16976 K.2016/18720

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, müvekkilinin 30.10.2003 tarihinden itibaren davalı iş yerinde işe başlamış olduğunu, C fırınının teknik ömrünü tamamlaması ve piyasa koşullarının iş yerinin üretim ve satış süreçlerini etkilemesi karşısında işyerinin verimliliğini arttırarak varlığını sürdürebilmesi için işyerinde bazı bölümlerin kapatılması nedeniyle soğutma sonu elemanı olarak çalıştığı iş yerinde iş sözleşmesinin noter aracılığı ile yapılan ihtarname ile 06.11.2015 tarihinde sona erdirildiği,

müvekkilinin kapatılan C fırınında ve plastik atölyesinde çalışmadığını, müvekkilinin sendika temsilcileri ile yöneticilerin belirlediği kıstaslara uygun olmaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, bu nedenle davalı işveren tarafından gerçekleştirilen 06.11.2015 tarihli feshin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine, çalıştırılmayan süreye ilişkin olarak 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının ödenmesine, müvekkilinin işe iadesinin kabul edilmesi halinde işverence süresi içinde işe başlatılmaması durumunda 8 aylık ücret tutarında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalıştığı ..............................'nin işletme ve iş yeri gereklerinden kaynaklanan işletmesel nedenlerle işyerindeki C fırınının ve plastik atölyesinin kapatılması sonucu 42 işçinin iş sözleşmesinin sona erdirildiği, 40 işçinin teşvikten yararlandırılarak iş sözleşmelerinin mutabakatla sona erdirildiği,

davacı işçi dahil 2 kişinin teşvikli çıkıştan yararlanmayı kabul etmemeleri sebebiyle işletmesel nedenlerle kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek geçerli sebeple iş sözleşmelerinin feshedilmek zorunda kalındığını, toplu işçi çıkış sürecinin yasal prosedüre tamamen uygun olduğunu, işyerinde örgütlü sendika ile çıkarılacak işçi sayısının en aza indirilmesi konusunda görüşmelerin yapıldığını, davacının soğutma işçisi olup fırının kapanmasından etkilenen kişi olduğunu,

ayrıca davacının son beş yıllık dönemde 126 gün istirahatli ve 18 gün de disiplin cezası olmak üzere 144 gün devamsızlığının bulunduğunu ve davacı işçinin ateşli silah bulundurmaktan sabıkasının olduğunu, davacının sık sık devamsızlık yapıp, disiplin cezası alan, sabıkası bulunan ve iş gücünden yeterince yararlanılamayan verimsiz bir personel olduğu, toplu işçi çıkış sürecinde sendika ile mutabık kılınan kriter çerçevesinde davacı işçinin işten çıkarılmasının doğal, hukuka ve hakkaniyete uygun olduğunu, bu nedenle yasaya aykırı olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davalı tarafın feshin ekonomik sebeplerle gerçekleştirildiğine ilişkin iddiasını ispatlayamadığı, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedenlere dayanmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve davacının çalıştığı süre dikkate alınarak işe başlatmama tazminatının taktiren beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe:

Davalı şirkete ait işyerinde ekonomik sebeplerle fırın bölümünün kapatıldığı hususu dosyadaki bilgi ve belgelerle sabittir. Esasen bu konuda tartışma bulunmamaktadır. Her ne kadar davacı fırın bölümünün çalışanı değilse de kapatılan fırın bölümünün davacının çalıştığı bölümdeki iş gücünü de etkilediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı iş verence davacının son 5 yıllık dönemde toplam 126 gün istirahatli rapor dahil olmak üzere toplamda 144 gün devamsızlık yaptığı ve aldığı disiplin cezaları da dikkate alınarak davacının iş sözleşmesi tazminatları ödenmek suretiyle feshedilmiştir. İş gücü fazlalığı ortaya çıktığına göre feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekir.

Bu noktada ayrıca belirtmek gerekir ki, davalı iş verenin iş sözleşmesi feshedecek işçileri belirlerken 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen mutlak ayrım yasaklarına aykırı davrandığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Mevcut delil durumuna göre davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.