KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/17107 E., 2019/13908 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının Sosyal İş Sendikası üyesi olduğunu, 15/08/2009 tarihinden itibaren şirket bünyesinde sigortalı gösterilmekle birlikte, fiilen davalı idarede çalıştığını, Sosyal İş Sendikası ile davalı şirket arasında imzalanan TİS hükümleri gereği hak ettiği alacaklarının müvekkiline ödenmediğini beyanla ulaşım, yakacak, aile, çocuk,doğum,gıda yardımı, ikramiye ücreti,kıdem zammı, fazla kesilen sendika aidatı,banka promosyon farkı ve toplu iş sözleşmesi gereği ödenmesi gereken zam ve fark ücreti alacaklarının ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan ilk yargılamada, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece yapılan yargılama sonununda davacının talep ettiği alacaklarının iki davalı bulunmasına rağmen davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Mahkemece her iki davalıda talep edilen alacaklardan sorumlu olduğu halde "davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde karar tesis edilmesi hatalı ise de; yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/17107, K. 2019/13908, 24 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama