KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/17281 E., 2019/14011 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı .... Kadın Sağlığı Eğitim Ve Araştırma Hastanesinde en son diğer davalı alt işveren nezdinde temizlik işçisi olarak çalıştığını iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekilleri, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, yasal süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta davacı davalıya ait işyerinde 27.02.2004-31.10.2013 tariheri arasında çalıştığını ileri sürmüş ve davacının hizmet cetveline göre 25.03.2004-31.10.2013 tarihleri arasında çalıştığı tespit edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdem tazminatına esas çalışma süresinin bu tarihler arasında 11 yıl 4 ay 6 gün olduğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Kıdem süresinin hesabında maddi hata yapıldığı açıktır. Kıdem süresi 9 yıl 7 ay 6 gündür. Bilirkişi raporu Mahkemece denetlenmeksizin hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/17281, K. 2019/14011, 25 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama