Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/17633 K.2016/19566

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 12.09.2009 tarihinden itibaren gece bekçisi, şoför ve bahçıvanlık işlerinde çalıştığını, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil zamlı ücretlerini talep ettiği için 06.02.2013 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma alacağı, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hayvan bakıcısı olduğunu. 23.01.2013 tarihli dilekçe ile istifa etmek istediğini bildirdiğini, davacının istifa etmek istediği tarihten çok önce işi bıraktığını, bu nedenle devamsızlık tutanaklarının tutulduğunu, işe dönmesi için noter kanalıyla ihtarname gönderildiğini, 5 günlük ücret ve 3 günlük yıllık izin ücretinin hesabına yatırıldığını, aylık 900,00 TL ücret aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 08.09.2014 tarihli, 2014/16548 esas 2014/23028 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, toplanan kanıtlara göre mahkemelerinin görevli olduğu kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya kapsamında yer alan davacı iddiası, davalı savunması, yargılama aşamasında dinlenen taraf tanık anlatımları ve bozma ilamına uyularak celbedilen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile Dairemizin 2016/10845 esas sayılı ilamı göz önüne alındığında, fesih tarihi itibariyle davalı işyerinde ülke genelinde aynı işkolunda çalışan işçi sayısının Sosyal Güvenlik Kurumundan celp edilen kayıtlara göre 27 olduğu ve davacının davalı işyerinde baskın olarak tarım işi kapsamında kalan işlerle görevli olarak çalıştırıldığı anlaşılmakla, mahkemece genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilmeksizin işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup ikinci kez bozmayı gerektirmiştir.