KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/1765 E., 2018/26976 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş akdini fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının feshinin haklı nedenle yapıldığını kabul ederek kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını ancak fazla çalışma karşılığında serbest zaman kullandırıldığını beyan ederek davanın reddini saunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücret alacağı ile yıllık izin ücret alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda; davalı tarafça davacının özlük dosyasının dosyaya sunulduğu, özlük dosyasının incelenmesinde, davacıya ait imzalı ücret bordrolarının, yıllık izin belgelerinin ve serbest zaman kullandırıldığına ilişkin belgelerin mevcut olduğu, buna rağmen bilirkişi tarafından söz konusu belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı gerekçesiyle yapılan hesaplamalarda dikkate alınmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, davacı iddası, davalı savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı talepleri değerlendirilerek fazla çalışma ve yıllık izin alacağı yönünden yeniden karar verilip sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/1765, K. 2018/26976, 12 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama