Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1862 K.2018/27666

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı işveren tarafından işletilen teknede 08/05/2008-30/04/2014 tarihleri arasında aşçı ve gemici olarak çalıştığını, ağır çalışma koşulları neticesinde belinde rahatsızlık oluştuğunu, ... Devlet Hastanesi tarafından bel fıtığı teşhisi konulduğunu, rahatsızlığı nedeniyle işveren ile aralarında anlaşarak iş sözleşmesine son verildiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını iddia ederek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında sezonun açık olduğu döneme ilişkin fazla çalışma ücret alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davalıya ait teknede aşçı ve gemici olarak çalışmış olan davacının 1 Mayıs-30 Ekim sezon döneminde günlük 12 saat çalıştığı tespitiyle, 7 gün üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplaması yapılmıştır. Ancak, davacının hafta tatili ücret alacağı da bulunduğundan, aynı dönem için ayrıca hafta tatili ücret alacağı da hesap edilmek suretiyle, mükerrerliğe neden olunmuştur. Oysa,hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden mükerrer alacağa sebebiyet verecek şekilde yapılan hesaplama hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının sezon dışı dönemde fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı, davalıya ait teknede sabah 08:00, akşam 20:00-24:00 arası olmak üzere, yaz ve kış aylarında aynı şekilde çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma ücret alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

Karara dayanak alınan raporda, her ne kadar davacının sezon dışı bulunan 01 Kasım-30 Nisan arası dönemde günlük 08:00-17:00 saatleri arası haftanın 6 günü çalışarak, haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle hesaplama yapılmış ise de, davacının sezon dışı dönemde teknede aşçılık veya bakım onarım işleri için haftalık yasal süreyi aşacak şekilde çalışmalarının bulunduğu hususu somut delillerle ispat edilememiştir.

Kaldı ki, davalı tarafça dosyaya detaylı tekne bakımının haricen yaptırıldığına ilişkin fatura kaydı da sunulmuş olduğundan, davacının sezon dışı döneme yönelik fazla çalışma ücreti talebinin reddi yerine kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Hafta tatili ücret alacağı için davacının ıslahla birlikte toplam talep etmiş olduğu tutar 7.980,00 TL olup, hükme dayanak alınan 26/10/2015 tarihli raporda alacağın 7.030,00 TL olduğu tespit edilmekle, neticede Mahkeme tarafından hakkaniyet indirimi ile birlikte 4.921,00 TL hafta tatili ücreti alacağına hükmedilmiştir. Buna göre ise 950,00 TL'nin hakkaniyet indirimi harici reddedildiği anlaşılmakta olduğundan, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi de hatalı bulunmaktadır.

5-Davacı dava dilekçesiyle, kıdem tazminatı dışındaki alacak talepleri yönünden yasal faize hükmedilmesini istemiş, ıslahla birlikte ise tüm alacaklar için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranında faiz talep etmiştir. Buna karşın, ücret alacakları için hem dava, hem de ıslah tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranında faize hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Sonuç: