Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/19048 K.2019/17124

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, son brüt ücretinin 1.750,00 TL olduğunu, davacının 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, haftanın üç dört günü ise çalışmasının 21.00-22.00’ye kadar devam ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, ücretinin brüt 1.750,00 TL değil 1.250,00 TL olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürmüş, davalı ise davacının 08/07/2014 tarihinden itibaren işe devam etmediğinin tespit edildiğini, 11/07/2014 tarihli ihtarname ile işe dönmesi için çağrı yapıldığını, dönmemesi üzerine 07/08/2014 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin 25/2 maddesi gereği haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur. Davacının 08/07/2014 tarihinden sonra işe devam etmediği dosya kapsamı ile sabittir.

Mahkemece tanık beyanları ve mevcut belgelere göre yapılan işin dönemsel olduğu, yapılan işin bitiminde davacıya yeni bir iş teklifinin yapılmadığı, böylece iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği sonucuna varılmış ise de, feshe yönelik araştırma yetersizdir. Davacı tanıkları iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalı tanıkları ise davacının işe devam etmediğini beyan etmiştir.

Dosya kapsamındaki işten ayrılma bildirgesine göre davacının çıkışı (ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık sebebiyle işveren feshi) 29 kodu ile yapılmıştır. Ayrıca Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından davacının finişer sürücüsü olarak kesintili çalıştığı, son olarak 20/05/2014 tarihinde Refahiye’de bulunan asfalt işyerine girişinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece söz konusu işin bitip bitmediği araştırılmadan, yapılan işin bitiminde davacıya yeni bir iş teklifinin yapılmadığının kabulü isabetsizdir. Mahkemece yapılması gereken iş, davalı işverenin Refahiyede başlayan işinin fesih tarihi itibariyle bitip bitmediği de araştırılmak suretiyle dosya kapsamındaki tüm deliller, tarafların iddia ve savunmaları ile birlikte yeniden değerlendirilerek sonucuna göre feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında bir karar vermektir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece tanık anlatımları doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının ortalama 07.00-19.00 saatleri arasında, üç gün ise saat 21.00’e kadar çalıştığı buna göre “10,5 x 7=73,5 +6=79,5-45=28,5 (hafta tatiline isabet eden 7,5 saat düşülerek) fazla çalışma süresi belirlendi” denilmiş ise de, bilirkişi raporundan haftalık fazla çalışma süresinin kaç saat olarak kabul edildiği anlaşılamamaktadır. Denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi bozma sebebidir.