Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/19219 K.2019/17523

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri,davanın reddine karar verimesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne kadar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve talep edilen alacaklardan davalıların hukuki sorumluluğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının gerçek işverenin Belediye olduğu gerekçesiyle davalı Belediye yönünden davanın kabulüne, davalı şirket yönünden ise davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olup; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya içeriğinden, 09.08.2010 tarihinden beri çalışan davacının iş sözleşmesinin, 31.12.2013 tarihinde feshedildiği, davacının, hizmet döküm cetveline göre diğer davalı alt işveren ... Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti.'nin işçisi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ... ile ... Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti. arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ve eklerine göre, sözleşme kapsamında alt işverene verilen iş, bilgi evleri ve aile merkezleri ile sanat ve meslek edindirme kursları eğitim ve destek hizmet alımı işidir.

5393 sayılı Kanun'un 14. maddesinde, “İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ve kanuni düzenlemelere göre, hizmet alımı konusu işin, belediye tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene de yaptırılabileceği tartışmasızdır. Şu halde, davalı belediyenin, belirtilen işi alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi uyarınca mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabulü hatalıdır.

Öte yandan; davalı şirket ile davalı belediye arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmelerine göre davalı şirketin son alt işveren olduğu, davalı belediyenin ise 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine göre asıl işveren olduğu, son alt işveren olan davalı şirketin diğer şartlar mevcut olduğu takdirde, işyeri devri kuralları gereği davacının talep ettiği alacaklardan asıl işveren davalı Belediye ile birlikte sorumlu olması gerektiği açıktır. Kaldı ki.

Mahkemece davalılar arasında muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu sonucuna varılması dahi alt işverenle asıl işverenin birlikte sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Hal böyle iken, davalı şirket yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalı olup, belirtilen husus davalı Belediyenin de hak alanını ilgilendirdiğinden kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.