Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/20875 K.2019/18509

Davacı, davalı işyerinde 2009-2011 yılları arasında bekçi olarak çalıştığı, halen çalışmaya da devam ettiği, vardiya usulü ile çalıştığı ve vardiya süreleri aşıldığı halde ödenmesi gereken fazla mesai ücretlerinin ödenmediği, vardiyalı gece çalışmaları nedeniyle zamlı hesaplanması gereken fazla mesai ücretinin ödenmediği iddiası ile fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme, dava değerinin temyiz kesinlik sınırının altında olduğu, verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğu sebebi ile davacının temyiz istemini ek kararı ile reddetmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davacı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.