Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/21653 K.2019/19576

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, taraflar arasında hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilip edilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur.

Hukuki dinlenilme hakkı gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup; bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar.

Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, mahkemece hukukçu hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen 27/11/2015 tarihli rapor usul ve yasaya uygun bulunarak, rapora ve dosya kapsamına göre iş sözleşmesinin davacı tarafından ağırlaşan iş şartları nedeniyle haklı olarak feshedildiği, tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığı, ayrıca ücret alacağı da talep edebileceği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Ancak, yargılama sırasında dinlenilen davalı tanıkları ... ve ... ile davacı tanığı ...’ın anlatımlarının ne mahkemece ne de hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirildiği tespit edilmektedir. Oysa taraflarca tanık deliline dayanılmış olup, mahkemece hangi tanıkların dinlenildiği, tanık deliline hangi gerekçe ile itibar edildiği yahut edilmediğinin belirtilmemesi öncelikle 6100 sayılı Kanununun 297. maddesine aykırıdır.

Yargılama aşamasında dinlenilen bir kısım tanıkların anlatımlarının hiç değerlendirilmemesi, maddi vakıalar çerçevesinde tartışılmaması hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğindedir. Hukuki dinlenilme hakkının ihlali tek başına bozma sebebi olup, temyiz edilen kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.