Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/22023 K.2019/20250

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Güvenlik Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak 1.225 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından on beş yıl sigortalılık ve üç bin altı yüz gün prim ödeme şartlarını doldurması sebebiyle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... Güvenlik Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde 500 TL yıllık izin ücreti alacağı talep etmiş olup, ıslah dilekçesi ile talebini toplam 510,45 TL olarak ıslah etmiştir. Mahkemece hükmedilen 510,45 TL yıllık izin ücreti alacağının 500 TL tutarındaki kısmına dava tarihinden, 10,45 TL tutarındaki kısmına ise ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiği gözetilmeden, 510,45 TL’nin 100 TL’sine dava, kalan kısmı için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesine göre hakim talep ile bağlı olup, talepten başka bir şeye karar veremez. Somut olayda davacı gerek dava dilekçesinde gerekse davalı tarafa keşide ettiği ihtarnamede, 15/07/2007 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığını bildirmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, dosyadaki Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının işe başlama tarihinin 15/02/2007 tarihi olduğu, çalışma süresinin kamu düzeninden olduğu, bu sebeple davacının işe başlama tarihinin resen 15/02/2007 olarak kabul edilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporundaki bu kabul şekline göre belirlenen çalışma süresi doğrultusunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Kamu düzeni gerekçesi ile davacının bildirdiği işe başlama tarihi dışında bir tarih belirlenmesi ve bu süreye göre hesaplanan alacakların hüküm altına alınması, HMK’nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.