Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/22442 K.2019/23303

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008 yılı Ekim ayından 05.08.2014 tarihine kadar davalı petrol istasyonunda yıkama görevlisi olarak çalıştığını, müvekkilinin Ekim 2008 ' den Nisan 2014 ' e kadar günde 12 saat, bu tarihten de 05.08.2014 tarihine kadar günde 10 saat çalıştığını, müvekkilinin davalı şirkete 05.08.2014 tarihinde ihtarname göndererek fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu md. 24/II.e uyarınca iş sözleşmesini feshettiğini beyanla fazlaya dair hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili, dava dilekçesi ile 1.000,00 TL kıdem tazminatının akdin feshi tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasını talep etmiş; ıslah dilekçesi ile de bakiye 6.685,43 TL kıdem tazminatı alacağı için ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasını talep etmesine rağmen tüm kıdem tazminatı alacağına talep aşılarak akdin feshi tarihi olan 05.08.2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bu durum bozma sebebi ise de, ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.