Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/2248 K.2018/27558

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 01/03/2004 tarihinden itibaren davalı ... ait ... Polis Okulunda temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, değişen yüklenici firmalar işverenliğinde kesintisiz olarak 06/06/2013 tarihinde iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işverence davacıya ibraname ve istifa dilekçesi dahil çeşitli dilekçeler imzlattırıldığını, bu belgelerin baskı altında davacıya imzalattırıldığını, belgeleri kabul etmediklerini, davacının son aylık ücretinin 1.050.- TL verildiğini, yıllık ücretli izin kullandırılmadığını beyanla davacının; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı, ücret alacağı taleplerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, Bakanlık aleyhine açılan davanın usul ve esastan reddi gerektiğini, aleyhe kabul anlamına gelmemek kaydıyla davanın açıldığı tarih itibariyle davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

Davalılar .... Ltd. Şti. ve ... Lojistik Ltd. Şti. vekili, davacının davalıların ortak giriş olarak yüklendikleri ... Polis Akademisi temizlik hizmetleri işinde 02/01/2013 tarihinde işe girdiğini, iş akdinin davacının istifası ile 17/06/2013 tarihinde sona erdiğini, tüm alacaklarının ödendiğini, ortak girişim açısından 1 yıllık çalışma süresi gerçekleşmediğini, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin hakkının doğmadığını, davacının işçilik alacaklarından tüm sorumluluğun asıl işveren bakanlığa ait olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücrete hak kazanıp kazanmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacının davalı işveren nezdinde 9 yıl 3 ay 3 gün çalıştığı sabittir. Mahkemece davacının 9 yıllık izin hakkının belirlendiği ve 24 günlük izin belgesinde yer alan süresinin mahsubu yıllık izin alacağının hesaplandığı bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Davacının çalıştığı 9 tam yıl boyunca 24 gün hariç izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece, HMK 31. mad. uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının 9 yıl boyunca kaç gün izin kullandığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.