Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/23003 K.2019/20784

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek davacının kıdem tazminatı, mobbing tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili, davacı ile yapılan sözleşmede fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatilinde yapılan çalışmalarının karşılığının aylık ücrete dahil edildiğini, davacının bildirim süresi olmadan istifa ederek ayrıldığını savunarak asıl davanın reddi ile karşı dava ile ihbar tazminatı, fuara katılması için yapılan masraflardan uçak bileti, vize masrafı ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün, Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı- karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücretinin,

davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği; ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; davalı-karşı davacı vekilinin karşı dava ile talep ettiği alacakların toplamı 5.000,00 TL olup mahkemece, asıl davanın reddi ile karşı davanın 3.913,60 TL yönünden kısmen kabulüne karar verildiği, dolayısı ile 1.086,40 TL’nin ise reddedildiği anlaşılmaktadır.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin son fıkrası da nazara alınarak 1.086,40 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacı-karşı davalı lehine 1.800,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

Belirtilen husus hatalı ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yer alan “Reddedilen dava değerine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.800,00 TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine” cümlesinde yer alan