Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/23395 K.2019/21480

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait restoranda işletme müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından ücretlerinin eksik ödenmesi sebebiyle feshedildiğini, işyerinde 13.00-01.00/02.00 saatleri arasında çalışmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işletme müdürü olarak asgari ücretle çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

A-Davacı Temyizi Yönünden:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin reddine,

B-Davalı Temyizi Yönünden:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir.

Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Somut uyuşmazlıkta, davacının haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının anlatımına göre davacının günde 12 saat çalıştığı, haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmış ise de, davacı tanıklarından Metin Kabadayı’nın davacı ile aynı işyerinde çalışmadığı dosya kapsamı ile sabittir. Davacı ile aynı işyerinde çalışmayan tanığın davacının çalışma düzenini bilebilmesi mümkün değildir.

Diğer davacı tanığı ... ise, işyerinde garson olarak çalışmış olup, tanığın hangi tarihlerde davacı ile birlikte çalıştığı açıklığa kavuşturulmamıştır. Ayrıca, davacı işyerinde işletme müdürü olarak işyerinde 13.00-01.00/02.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmektedir. Davacı tanığının kendi çalışma düzenine göre, davacının günlük çalışma düzenini hangi oranda bilebileceği hususu da netleştirilmelidir.