Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/24571 K.2019/22014

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının aylık ücret miktarı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez.

Somut olayda; davacı vekili müvekkilinin 2012 yılına kadar bisküvi bölümü üretim işçisi, 2012 yılından itibaren ise çavuş olarak çalıştığını ve en son net 1.150,00 TL ücret aldığını ileri sürmüş; davalı vekili ise davacının bordro ücreti ile çalıştığını savunmuştur. Emsal ücret araştırması neticesinde davacının aylık ücretinin ... Gıda-İş Sendikasınca net 2.000,00- 2.100,00 TL, ... Bisküvi firmasınca brüt asgari ücret, ... Bisküvi firmasınca brüt 1.325,00 -1.375,00 TL, ...

Bisküvi firmasınca ise brüt 1.401,75 TL olabileceğinin belirtildiği görülmektedir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından birinin, davacının 2012 yılbaşından itibaren çavuş olarak görevlendirilmesi sebebiyle aylık ücretinde 50,00 TL veya 60,00 TL ücret artışı olduğunu; diğerinin ise, davacının 2012 yılbaşından itibaren çavuş olarak görevlendirilmesi sebebiyle aylık ücretinde tahminen 100,00 TL kadar artış olduğunu beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda seçenekli olarak hesaplama yapılmış; emsal ücret araştırmasında bildirilen miktarların talebi aşması sebebiyle tanık anlatımlarına göre, davacının son ücret bordrosunda gösterilen brüt asgari ücretin 150,00 TL fazlası tutarında ücret aldığı yönündeki bilirkişi tespiti mahkemece benimsenmiştir.

Taraflar arasındaki, aylık ücret miktarına yönelik uyuşmazlığın çözümünde mahkeme değerlendirmesi hatalı olup mahkemece dinlenen tanık anlatımları nazara alındığında, davacının ücretinin, çavuş olduğu seneden itibaren bordroda tahakkuk ettirilen brüt asgari ücretin 100,00 TL fazlası tutarında olduğu anlaşılmakla, verilen hüküm bu yönden bozmayı gerektirmiştir.