Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/24756 K.2016/24163

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin Teknokent şubesinde yürütülen Akaryakıt Otomosyon Projesinde Bilgisayar Mühendisi olarak 26.10.2013 tarihinde işe başladığını, işverenin ... tarih ve ... sayılı kararında belirtilen "ekip çalışmasında gereken uyumu sağlayamaması ve performans düşüklüğü" sebepleri gerekçe gösterilerek 23.12.2014 tarihi itibari ile iş sözleşmesinin sonlandırıldığını beyanla, iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine, işe başvurması halinde dört aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsili ile davacı müvekkiline ödenmesine, işe başlatılmazsa ödemesi gereken tazminatın sekiz aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-h. maddesi gereğince feshedildiğini, davacıya yapması gereken işleri defalarca bildirilmesine rağmen yapmadığını, yapmamaya da devam ettiğini, bu sebeple davacıdaki performans düşüklüğü sebebi ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin geçerli sebebe dayandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için sekiz aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin haklı sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalının bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, mahkemenin verdiği kararda işçinin boşta geçen süre ücretinin sekiz aylık olarak belirlemesi yerinde değildir. Boşta geçen süreye ilişkin tazminat miktarı (ücret ve diğer hakları) 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesinde en çok dört ay olarak düzenlenmiştir. Kanun'un açık hükmü gereği boşta geçen süre ücretinin en çok dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmelidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.