KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/24845 E., 2016/22429 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.
Somut olayda, davalılar arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmesinde haftalık kırk saat çalışma öngörülmesine rağmen davacı işçi hizmet alım sözleşmesinin tarafı olmadığından ve davalı şirket ile davacı arasında, haftalık çalışma süresinin kırkbeş saatten az olduğu yönünde düzenlenen bir iş sözleşmesi olmadığından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinde düzenlendiği şekilde davacının haftalık kırkbeş saati aşan çalışmaları fazla çalışma kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, davacının haftalık kırkiki saatlik çalışması olduğu sabit olduğundan fazla çalışma alacağının reddedilmesi gerekirken fazla süreli çalışma ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/24845, K. 2016/22429, 4 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama