Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/25190 K.2016/23775

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde sendikal tazminat için bir yıldan az olmamak kaydıyla brüt ücretin ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı işveren davacının sürekli alkol aldığını, davacının kantar ve kapı görevlisi olarak başlayıp devam ettiğini, şirketin 5188 sayılı Özel Güvenlik Kanunu çerçevesinde ve Kanun'un 7. maddesinde belirtilen yetkileri, özel güvenlik şirketine verilmesi yönetimince alınan karar sonucunda bir güvenlik şirketi ile anlaşıldığını feshin geçerli olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı ...'ın iş sözleşmesinin sona erdirilmesini gerektiren fesih bildirgesinde ileri sürülen kapı görevlisi olarak çalıştığı işin özel güvenlik işlerine dair kanun çerçevesinde başka bir firmaya yaptırılması doğrudan iş sözleşmesinin feshini gerektiren bir sebep değildir.

İşçinin başka bir işte çalışıp çalışmayacağı işçinin yetenekleri ve eğitim durumu göz önüne alınarak işveren tarafından değerlendirilmemiş, feshin son çare olması ilkesine uyulmamış, iş yerinde Ç.... sendikasının olumlu yetki almasından sonra işçi sirkülasyonunun ne sebeple arttığı hususu işveren tarafından ispatlanamamış, iş sözleşmesinin sendikal sebeplerle fesh edildiği kanaatine varılmış buna göre davanın kabulüne, davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,

6356 sayılı Kanun'un 25/5 maddesi gereğince feshin sendikal sebeplere dayanması sebebiyle işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminatın bir yıllık brüt ücreti tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

Temyiz: Kararı davalı vekli temyiz etmiştir. Gerekçe: Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, dosyaya getirtilen üye kayıt fişine göre davacının 03.04.2015 tarihinde T... Sendikasına üye olduğu görülmüştür. Sendikanın 20.08.2015 tarihli yazılarında davalı işyerinde çalışan işçi sayısının doksandokuz olduğu, ellidokuz işçinin sendika üyesi olduğu, 13.05.2015 tarihi itibariyle işyerinde elliüç sendikalı işçinin çalıştığı, onbir üye işçinin sendikadan istifa ettiği, bunlardan dokuzunun işyerinde çalışmaya devam ettiğinin bildirildiği görülmüştür.

Davacının iş sözleşmesinin sonlandığı dönemde iş sözleşmesine son verilen ve işe alınan işçi sayılarında artış olmakla birlikte davalı işyerinde sendikaya üye olup çalışmaya devam eden işçi sayısı, yargılaması sürmekle birlikte Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının davalı işyerinde örgütlendiğini bildiren T...

Sendikasının yetki tesbiti talebini olumlu karara bağlaması, iş sözleşmelerinin feshedileceği yönünde irade sergilenmesine dair herhangi bir delil ve bulgunun somut bir şekilde ortaya konulamaması, sendika üyesi birçok işçinin halen davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği, sendikaya üye iken üyelikten ayrılıp, devam eden çalışanların sayısının genel çalışan işçilere oranı düşünüldüğünde miktarın çok alt seviyede kaldığı dikkate alındığında ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde feshin, sendikal sebebe dayandığını kabul etmek mümkün değildir.

Bu sebeple işe başlatmama tazminatının davacının bir yıllık ücreti tutarında değerlendirilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.