Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/25201 K.2016/23779

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı istemi : Davacı ..., müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, buna bağlı yasal haklarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı cevabı: Davalı ... vekili müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve davacı ile aralarında bir iş ilişkisi bulunmadığını, davacının defalarca uyarıldığını, hakkında tutanak tutulduğunu, davacının tüm uyarılara rağmen işinin gereğini tam olarak yerine getirmediğini iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme kararı:

Mahkemece davacının 11.12.2013 tarihinden itibaren davalı ...

Genel Müdürlüğünün güvenlik hizmetleri için ihale kapsamında hizmet satın aldığı farklı şirketlerde ve en son davalı iş ortaklığında güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, davalı iş ortaklığı tarafından feshe ilişkin herhangi bir belge veya delil sunulmadığı, asıl işveren D.... tarafından davacı hakkında düzenlenen bir kısım tutanak ve savunma yazılarının sunulduğu, en son 20.10.2015 tarihinde savunmasınını alınıp 30.12.2015 tarihinde davalı ... tarafından şartname kapsamında olumsuz davranışları sebebiyle davacının değiştirilerek başka bir güvenlik görevlisinin başlatılmasının talep edildiği,

31.12.2015 tarihli işten ayrılma bildirgesi incelendiğinde davacının iş sözleşmesine 29 kod ile son verildiği, davacının davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için feshin yazılı yapılması ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince savunmasının alınması şart olup yazılı bir fesih belgesinin sunulmadığı sonuç ve kanaatine varılarak davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; davacı dava konusu işyerinde 11.12.2013-31.12.2015 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalışmıştır. Davalının iddiası davacının defalarca uyarılmasına rağmen işinin gereği gibi yapmadığına yöneliktir. Her ne kadar mahkeme gerekçesinde feshin yazılı olmaması ve savunma alınmaması hususlarına değinmişse de geçerli fesih için aranana bu şartlar 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesi uyarınca haklı fesih için aranmamaktadır.

Dosya kapsamında davacı hakkında tutulmuş 13.09.2014 ile 20.10.2015 arasında yükümlülüklerini aksattığına dair 5 ayrı tutanak tutulmuş, tanıklar bu tutanakları doğrulamış ve DSİ Genel müdürlüğü taraından alt işveren fesih yazısı gönderilmiştir.

Bu aşamadan sonra işverenin olağan şartlarda davacı ile birlikte çalışmaya devam etmesinin işverenden beklenemeyeceği anlaşıldığından, davacı işçinin davranışının haklı fesih sebebi ağırlığında olmadığı, bu sebeple İşverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.