Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/25227 K.2016/29133

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde radyoloji uzmanı olarak kendisine ait ultrason cihazı ile çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 11.03.2010 tarihinde feshedildiğini, müvekkiline üç yıl boyunca işi bırakması yönünden baskılar yapıldığını ve mobbing uygulandığını, müvekkiline ayrımcılık yapılarak düşük ücret verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, ücret ve kötüniyet tazminatının tahsili ile ultrason cihazının iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dava ile de davacı vekili, eksik ödenen ücret alacağı, şua izni ücreti alacağı, normal izin ücreti alacağı, kemik yoğunluğu tetkik primi alacağı ve ultrason primi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, mahkemece, yazılı şekilde yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Bu anlamda olmak üzere, dosya içeriğinde yer alan ve davacının imzasını içeren yıllık izin talep formlarının ve ayrıca puantaj kaydında yer alan yıllık izin kullanıldığı anlaşılan günlerin değerlendirilmemesi doğru olmamıştır. Yapılacak iş, imzalı yıllık izin talep formlarına karşı davacının isticvabı ile kullanılan yıllık izin günlerinin tespiti ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Ayrıca davacıya fesihten sonra yapılan 1.740,57 TL tutarındaki ödemenin de hesaplanan toplam alacaktan mahsup edilmemesi de isabetsizdir.

3-Mahkemece, hüküm altına alınan şua izin ücreti alacağına da yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: