KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/25240 E., 2020/586 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren ...'nde ...'deki işyerinde 27.07.2005 tarihinde inek sağım işçisi olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin kendisine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirir şekilde devam ettiğini, davalının haksız ve bildirimsiz olarak müvekkilin iş akdini 10.02.2014 tarihinde feshettiklerini, feshe rağmen müvekkiline herhangi bir şekilde fazla çalışma alacağı, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, hafta sonu tatil izni alacağı, resmi ve genel bayram izinleri ücreti ve ihbar tazminatının ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya kapsamı, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:Davacı işçinin, davalıya ait çiftlikte inek sağım işçisi olarak çalıştığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu' nun 4. maddesinin b bendinde ''50' den az işçi çalıştırılan ( 50 dahil ) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde çalışanlara İş Kanunu hükümleri uygulanmaz.'' hükmü mevcutttur.
Mahkemece davacının iş akdinin sona erdiği tarihte davalıya ait işyerinde kaç işçi çalıştırıldığı hususu araştırılmamıştır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/25240, K. 2020/586, 16 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama