Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/25305 K.2019/24095

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır. Buna göre, dava dilekçesinde davacının 01.10.2002 tarihinden itibaren çalıştığı ileri sürülmesine karşın, 15.06.2002 tarihinde çalışmaya başladığı kabulüne göre hesaplama yapılmış olması 6100 sayılı Kanun'un 26. maddesine göre talep aşımı mahiyetinde olduğundan hatalıdır.

Davacı, davalıya ait işyerinde 01/06/2009-31/12/2009 tarihleri arasında ve 13/09/2010-23/10/2012 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini, davalı aleyhine hizmet tespiti davası açıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece emsal ücret araştırması yapılarak bilirkişiden rapor alınmıştır. Bilirkişi raporunda emsal ücret araştırması uyarınca net asgari ücretin (2012 ikinci dönem asgari ücret net 739,79) %80 fazlası esas alınarak net 1.331,62 TL olarak tespit edilerek talep konusu alacaklara ilişkin olarak hesaplama yapılmıştır.

Devam eden yargılama sırasında, davacı tarafından davalı aleyhine açılan hizmet tespitine ilişkin dava dosyası, ... 1. İş Mahkemesi’nin 2013/283 esas - 2014/275 karar sayılı kararı ile “... Davacının bu tespitlere göre kuruma bildirilmeyen çalışma süreleri 01/06/2009-31/12/2009 ile 13/09/2010-31/05/2011 tarih aralıklarıdır.

Beyanlarına başvurulan tanık anlatımları, işveren davalının beyanları ve tüm dosya kapsamına göre de davacının 01/06/2009-31/12/2009 ve 13/09/2010-31/05/2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde sigortalı sayılacak şekilde çalıştığı, hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde kesin olarak anlaşılmıştır. Davacı tarafın fazlaya ilişkin dönemle ilgili çalışma olgusu ispatlanamadığından anılan süreler dışındaki tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

Yine alınan ücrete ilişkin resmi belge niteliğindeki SGK kayıtları dışında herhangi bir işyeri kaydı bulunmaması, davacı tarafın bu konuda dosyaya delil ibraz etmemesi, resmi kayıtlarda ücretin asgari ücret olması hususları gözönünde bulundurulduğunda tespit hükmü kurulurken davacının asgari ücretle çalıştığının kabulü gerekmiş, bunun dışındaki ücretle çalışmaya ilişkin fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.” gerekçesi ile davacının hizmet süresi belirlenmiş ve söz konusu karar Yargıtay 10. HD’nin 05.12.2014 tarihli, 2014/19049 esas - 2014/25667 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davacı vekili tarafından verilen 14.12.2015 tarihli beyan dilekçesi ile kesinleşen hizmet tespit davasında, davacının ücretinin asgari ücret olarak belirlendiği, bu nedenle alacak bedellerinin asgari ücret üzerinden belirlenmesi için ek rapor talebinde bulunulmuştur. Bilirkişi ek raporunda davacı talebi gözetilerek asgari ücret üzerinden hesaplama yapmıştır . Davacı vekili, bilirkişi ek raporunda tespit edilen miktarları esas alarak taleplerini ıslah etmiştir.

Hal böyle iken, Mahkemece, gerekçeli karar içeriğinde , davacının ücretinin kök bilirkişi raporunda tespit edilen net 1.331,62 TL olarak kabul edildiği belirtilmekle davacının talebi aşılmıştır. Bununla beraber , fazla mesai ücreti , ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacağı yönünden kök rapor hükme esas alınmakla davacının talebi aşılmış ; kıdem tazminatı ve yıllık izin yönünden bilirkişi ek raporunda hesaplanan tutar hükme esas alınmakla gerekçeli karar ile çelişki yaratılmıştır.

Mahkemece; davacı talebi ile bağlı kalınarak kesinleşen hizmet tespiti davası ile belirlenen hizmet süresi ve ücret esas alınarak davacının talepleri değerlendirilmelidir.