Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/25348 K.2019/23461

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini evlilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının web tasarımcısı olup asgari ücretle çalıştığını, ücretin çalışan sayısının azlığı nedeniyle elden ödendiğini, fazla çalışma yapmadığını, resmi tatillerde çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmşitir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez.

Somut olayda, davacı vekili müvekkilinin web tasarım ve yazılımcısı olarak 2.735,00 TL net ücret aldığını iddia etmiştir. Davalı vekili ise davacının bordro ücreti ile çalıştığını savunmuştur. ... Ticaret Odası ücret araştırmasına verdiği cevapta davacının web tasarımcısı ve yazılımcısı olması halinde asgari ücretin % 75 fazlası net ücret ile çalışabileceğini, sadece web tasarımcısı olması halinde ücretin asgari ücretin % 50 fazlası oranında ücret alabileceğini bildirmiştir.

Başka yerlerden ücret araştırılması yaptırılmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2.735,00 TL net (3.825.65 TL brüt) ücret üzerinden ve bordro ücreti yani brüt 1.134,00 TL ücret üzerinden olmak üzere iki seçenekli hesaplama yapılmıştır. Mahkemece 2.735,00 TL brüt ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Taraflar arasındaki, aylık ücret miktarına yönelik uyuşmazlığın çözümünde, banka kayıtları ve yapılan emsal ücret araştırması yetersizdir.

Davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili meslek odalarından ve diğer kuruluşlardan yapılacak emsal ücret araştırması ile Türkiye İstatistik Kurumu'nun resmi internet sitesindeki “kazanç bilgisi sorgulama” kısmındaki bilgiler dikkate alınarak araştırma genişletilmeli ve dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada değerlendirilerek, aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.