Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/25414 K.2019/23438

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini emekliliğe hak kazanması sebebi ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum vekili, darenin asıl işveren konumunda bulunmadığını, taraf sıfatının bulunmadığını davacı ile şirketler aarısnda akdedilen sözleşmeye taraf olunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, bir yıl süre ile ... Devlet Hastanesi yemekhane ihale işini üstlendiğini, davacının kendi isteği ile ayrıldığını, 1475 Sayılı yasanın 14. maddesi gereği şirkete her hangi bir başvurusu bulunmadığını, işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, her iki davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesindeki “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, 100 TL kıdem tazminatının davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. 07.06.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de kıdem tazminatını bilirkişi raporu doğrultusunda 10830.60 TL arttırarak toplam 10930.60 TL için en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacının emekliliğe hak kazanma belgesini işverene bildirmemesi sebebi ile 10930.60 TL kıdem tazminatının dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde yasal faiz talep edildiğinden mahkemece kıdem tazminatında dava dilekçesinde istenen miktar yönünden yasal faizi geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi bakiyesine ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olmuştur.

Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.