Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/25586 K.2016/25819

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 22.10.2013 tarihinden itibaren çalışmakta iken davalı tarafından 31.10.2014 tarihinde haksız olarak işten çıkartıldığını, işten çıkartılma gerekçesi olarak işyeri disiplini bozma iş ilerleyişini engelleyici hareketler gösterildiğini, bahse konu feshin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işverence iş sözleşmesine son verilmesi geçerli bir sebebe dayanmadığı, feshin hukuksuz olduğu gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence geçerli sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Dosya içeriğine göre, davacının 22.10.2013-30.10.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde elektronik mühendisi olarak görev yaptığı, iş sözleşmesinin, işyeri disiplinini bozucu ve iş ilerleyişini engelleyici hareketlerde bulunduğu gerekçesi ile feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, olaya dair tutulan tutanak, davalı tutanak tanıklarının beyanları, davacı ve dava dışı işçinin yazılı savunmaları ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacı ile dava dışı işçinin 13.10.2014 günü işyerinde yüksek sesle tartışıp kavga ettikleri, yakalarını tutmak suretiyle fiziki müdahalede bulundukları, eğer araya girenler olmasa birbirlerini yaralayabilecekleri, davacının ve kavgaya taraf olan dava dışı işçinin yazılı savunmalarında bu durumu kabul ettikleri anlaşılmıştır.

İşyerinde işverenin diğer bir işçisi ile kavga ettiği anlaşılan davacının bu davranışı, işin yürütümünü bozucu nitelikte olduğu, işyerinde olumsuzluğa yol açtığı ve iş ilişkisinin sürdürülmesinin, işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği dikkate alındığında fesih için geçerli sebep olarak kabul edilmelidir.

Bu anlamda, işverence harekete geçilen tarihler dikkate alındığında feshin makul süre içerisinde yapıldığı ve geçerli sebebe dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.