Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/2571 K.2016/10071

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediye bünyesinde zabıta görevlisi olarak görev yaptığını, her ne kadar dava dışı alt işverenlerin çalışanı olarak gözükse de aslında asıl davalı belediyenin çalışanı konumunda olduğunu ileri sürerek davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir hizmet sözleşmesi bulunmadığını, davacının en son ihale alan şirket bünyesinde işçi olarak çalıştığını, doğrudan müvekkili belediyede çalışmadığını belirterek davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalı belediye ile alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin görünürde hizmet alımı sözleşmesi olmasına rağmen, gerçekte zabıta teminine yönelik olduğu, asıl işveren - alt işveren ilişkisinin muvazaalı kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326/1-2 maddesinde kanunda sayılan haller dışında yargılama giderinin, aleyhine hüküm verilen tarafa yükleneceği, kısmen haklı çıkılması durumunda da haklılık oranına göre taraflar arasında paylaştırılacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine şeklinde hüküm kurulmuş ise de yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.