Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/26266 K.2019/24026

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem tazminatına esas alınan giydirilmiş ücretin hesabında taraflar arasında uyuşmazlık mevcuttur. Taraf tanıklarının beyanlarına göre işyerinde 1 öğün yemek ve servis olduğu, davacı tanıklarının beyanlarına göre de ayrıca akşamları tost verildiği açıktır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının iddiası gibi yemek ücretinin 10,00 TL, yol ücretinin de 10,00 TL olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece bilirkişi tarafından alınan miktarlar dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle yemek ve yol ücretlerinin miktarı konusunda araştırma yapılmıştır. Ancak kabul edilen miktarın somut bir veriye dayanmadığı görülmektedir. Bu nedenle sunulan ayni menfaatlerin parasal değeri işverene olan maliyetine göre belirlenmeli, sunulması halinde öncelikle işyeri kayıtları esas alınmalıdır.

Mahkemece araştırma yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında fazla mesai ücretine uygulanan faiz noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı dava tarihinden önce 13.04.2015 tarihinde davalı işverene gönderdiği ihtarname ile 20.000 TL fazla mesai ücretinin ödenmesini talep etmiştir. İhtarnamede belirtilen tutarlar ve davacı vekilinin temerrüt tarihi bakımından talebi de dikkate alındığında ihtarnamenin davalı işverene tebliğ tarihinde davalının temerrüde düşürüldüğü kabul edilmelidir. Bu halde mahkemece ihtarnamenin davalıya tebliğ tarihi belirlenerek ihtarname ile talep edilen miktar bakımından temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken bu husus açıklığa kavuşturulmadan fazla mesai ücretine dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.