Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/26652 K.2019/24208

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 21/10/2005-26/12/2006 ve 04/06/2007-29/04/2015 tarihleri arasında çalıştığı, işyerinden ayrılan işçiye tanıklık yapmaması için baskı yapıldığı, bu nedenle baskıya dayanamayarak işyerinden ayrılmak zorunda kaldığı, aylık 2.150 TL ücret aldığı, fazla mesai, hafta ve genel tatil çalışmasının bulunduğu iddiası ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, bakiye ücret, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda;Davacı aylık net 2.150 TL ücret aldığını, bunun 1.575,00 TL’sinin bankadan kalanın elden ödendiğini iddia etmiştir. Dosyaya sunulan bordroda davacının ücreti brüt 1.960,00 TL gösterilmiştir. Davacı tanığı ... kendisinin 1.350 TL aldığını, asgari kısmının bankadan kalanın elden ödendiğini, davacının aldığı ücreti tam bilmediğini, davacı tanığı ...

2012 yılına kadar çalıştığını, kendi maaşının 1.500 TL, davacının maaşının 1.700 TL olduğunu, asgarisinin bankadan kalanın imza karşılığı bankadan ödendiğini, davacı tanığı ve işyerinde halen çalışan ... davacı ile 2011 yılına kadar birlikte çalıştıklarını, asgari ücret miktarının bankadan kalanın elden ödendiğini, 2011 yılından sonra davacının çalışmaları hakkında bilgisinin olmadığını, davalı tanıkları kendi maaşlarının tamamının bankaya yattığını, davacının maaşının nasıl ödendiğini bilmediklerini beyan etmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının iddia ettiği ücretin ödendiği tanık beyanları ile kanıtlanamadığından, davacının ücretinin bordrolarda gösterilen ücretler esas alınarak belirlenerek alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

3-Taraflar arasında davacının çalışma süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda;Davacı davalı işyerinde 21/10/2005-26/12/2006 ve 04/06/2007-29/04/2015 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davacı asil duruşmada alınan beyanında 12/07/2011-06/12/2011 tarihlerinde çalışmaya ara verdiğini beyan etmiştir. Mahkemece davacının ara verdiği bu süre gözetilerek çalışma süresinin 8 yıl 8 ay 7 gün olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı hesaplandığı halde, çalışma süresini hatalı olarak belirleyen bilirkişi raporunda 9 tam yıl için hesaplanan yıllık izin ücreti tutarı üzerinden yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır. Davacının 2011 yılında verdiği ara düşülmek suretiyle 8 tam yıllık çalışmaya göre belirlenecek yıllık izin süresi karşılığı yıllık izin ücreti hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

4-Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin hesaplanması noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, kural olarak bordro hilesi taşımadığı sürece işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yapıldığını yazılı delillerle kanıtlanması gerekir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazî kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Keza bordro hilesi bulunmadığı ve bordro ile fazla mesai ücreti ödenmiş ve ihtirazı kayıt konmamış ise tanık beyanlarına dayalı fazla çalışma tespitinde ödenen ayların dışlanması, aksi halde ise ödenenlerin mahsup edilmesi gerekir.

Başka bir anlatımla, işverence işçilerin fazla çalışma ücreti talep etmesine engel olacak şekilde sembolik fazla çalışma tahakkukları yapılırsa bu aylar fazla çalışma hesabından dışlanmaz ancak yapılan fazla çalışma ödemeleri tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilir.

Somut olayda, Mahkemece fazla mesai tahakkuku bulunan bordrolar dikkate alınmadan tüm çalışma dönemi için mahsup yada dışlama yapılmadan hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamında yer alan davacı tarafından imza itirazına uğramayan bordroların çoğunluğunda fazla çalışma tahakkukları bulunmakla birlikte, dosya kapsamına göre tespit edilen çalışma saatleri gözetildiğinde, davalı tarafından her ay maktu ve sembolik olarak aylık 10 saat fazla mesai tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, yapılacak iş şimdi ki gibi tüm dönem için hesaplanan fazla mesai ücretinden bordrolarda tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretleri mahsup edilmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.