KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/26901 E., 2020/200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14/01/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı... Genel Müdürlüğü adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı ... Genel Müdürlüğü nezdinde şehir içi yolcu taşıma işinde şoför olarak kesintisiz çalıştığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu belirterek bir kısım fark işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, davanın davalılardan ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne, davalılardan ... Ulaşım Doğalgaz Proje Taahüt A.Ş yönünden husumetten reddine karar verilmiştir.Kararı davacı ve davalılardan ...Genel Müdürlüğü vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı ...'ın hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu tutulup tutulamayacağı uyuşmazlık konusudur.İşverenler arasında muvazaa olsa da, bu hususun işçiye karşı ileri sürülemeyeceği dikkate alındığında işveren gibi hareket eden alt işverenin muvazaalı işlemin tarafı olup kendi muvazaasından faydalanamayacağından işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/26901, K. 2020/200, 14 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama