Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/26930 K.2018/13539

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/09/2004 tarihinde İl Özel İdaresinde çalışmaya başladığını, 2010 yılında Türkiye ... İş Sendikası Üyesi olduğunu, müvekkilinin 2010 yılında Türkiye ... İş Sendikasına üye olduğu tarihte yapılan intibakının yanlış yapıldığının belirlenmesi ile Türkiye ...

İş Sendikasına üye olduğu tarihte ücret hesaplamasında esas alınacak derece ve kademesinin tespitini, davalı kurumdan (İl Özel İdaresinden) ayrıldığı tarih itibarıyla bulunması gereken kademe ve derecenin belirlenmesi ile müvekkilinin davalı Kurumdaki (İl Özel İdaresindeki) tüm hizmet süresi esas alınarak bulunacak derece ve kademeye göre, Türkiye ...

İş Sendikasına üye olduğu tarihten, kurumdan ayrıldığı tarihe kadar olan dönemde ödenen ile ödenmesi gereken ücretlerin tespiti ile oluşacak ücret farkı, akdi ilave tediye farkı, yasal ilave tediye farkı, yıpranma prim farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, 01.03.2009-28.02.2011 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan hakların İdare tarafından ödendiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece ilave tediye alacağı, kaynağını 6772 sayılı Yasa'dan alan bir alacak olup yasada açık bir düzenleme bulunmadığından, bu alacağın, talep de dikkate alınarak yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken doğrudan en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.