Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/2715 K.2016/2809

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Temyiz olunn karar, davanın kısmen kabulüne dair 26.06.2015 tarih ve tavzih isteminin mahkemece reddine ilişkin 10.07.2015 tarihli ek kararın davacı tarafından temyizine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 10.07.2015 tarihli tavzih isteminin reddine ilişkin ek kararının ONANMASINA,

2-26.06.2015 tarihli kararın temyizi yönünden, talep konusu alacağın miktarı ve kararın geleceğe dönük etkisi gözetildiğinde mahkemece verilen kararın kesin nitelikte olmadığı, gerekçeli kararda temyiz süresinin belirtilmemiş olması nedeni ile davacının temyiz isteğinin süresinde olduğu görülmüş ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinde "tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. ” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda 2071,36 TL fark ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince davacı lehine 1500,00 TL vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken 1071,36 TL'ye hükmedilmesi hatalıdır. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.