Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/27213 K.2016/25636

Dava

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren, ... termik santralinde taşeron işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, ancak son işveren olan alt işveren tarafından yazılı olarak müvekkilinin iş sözleşmesinin 18.06.2013 tarihinde feshedildiğini, santral içerisinde müvekkili davacı işçi ve diğer işçiler tarafından yapılmakta olan hizmetlerin, davalı ... AŞ.’nin bünyesinde istihdam etmek zorunda olduğu işçilerden olup taşeron vasıtasıyla bu işlemlerin yapılmasının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde belirtildiği şekilde muvazaa ilişkisini doğurduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti yıllık ücretli izin, hafta sonu çalışma, dini ve milli bayram çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihale ile şirketlere verilen işin niteliği ve yürütümü bakımından elektrik üretim işinden tamamen farklı ve bağımsız nitelikteki bir iş olduğunu ve alt işveren-üst işveren ilişkisi söz konusu olmadığını savunarak davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının muvazaalı alt işverenlik ilişkisi sebebiyle asıl işverenin işçisi olduğu, bu sebeple de asıl işveren ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği, bununla birlikte iş sözleşmelerinin feshedilmediği, gerekçesiyle feshe bağlı talepler yönünden davanın reddine, diğer talepler yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, her iki tarafın temyizi üzerine, Dairemizin 01.10.2014 tarih, 2014/23568 esas, 2014/26558 karar sayılı kararı ile, davacının ret edilen talepleri dışında kalan fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının, davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gözetilerek yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasından sonra, davanın tümü ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25.11.2015 tarih, 2015/28101 esas, 2015/31696 karar sayılı kararı ile, " Bozma kararında olduğu gibi davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesi uygulanmaksızın, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil gibi feshe bağlı olmayan alacak talepleri yeniden değerlendirilmeli ve varsa hüküm altına alınmalıdır." gerekçesi ile ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına karşı direnilerek davanın tümü ile reddine karar verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin, direnme kararını 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, özellikle 01.10.2014 tarihli bozma ilamında davacının tüm temyiz itirazlarının reddedilmiş ve bu karara karşı mahkemece uyulmuş olması; davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan farklar dışında, sendikaya üye olduğu dönem öncesinde fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığının tespit edilmiş olması karşısında direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 25.11.2015 tarih, 2015/28101 esas, 2015/31696 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırılmasına karar verildi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI