Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/2740 K.2019/136

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 16.04.2010 ile 24.02.2014 tarihleri arasında davalılardan .... Güvenlik ve Danışmanlık Şirketi bünyesinde olmak üzere, ... Elektrik Dağıtım Şirketi’nin ...’da bulunan deposunda güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, fazla çalışma, ulusal ve dini bayram çalışmalarının karşılığının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı taraflar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacaklarının tespiti hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı vardiyalarının 08:00-18:00 veya 18:00-08:00 saatleri arasında olduğunu beyan etmesine, tanıkların aynı şekilde doğrulamasına karşın dosyaya davacı tarafından sunulan vardiya çizelgesinde 08:00-20:00 veya 20:00-08:00 saatleri arası çalışmalar göründüğü gerekçesiyle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 08:00-20:00 veya 20:00-08:00 saatlerine göre hesaplama yapılmıştır. Ancak, davacının gündüz vardiyası bakımından dava dilekçesindeki beyanı 08:00-18:00 saatleri arasında çalışma yaptığı yönünde olduğundan, 08:00-20:00 saatleri arasında çalışıldığının kabulüyle yapılan hesaplamada davacı talebi aşılmış olmakla, hatalı değerlendirmeye dayalı karar bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: