KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/27904 E., 2020/819 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının davalıya ait yol yapım ve tamir işinde formen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut uyuşmazlıkta davacı işyerinde 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Mahkemece tanık anlatımları doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.
Hükme esas alınan raporda, davacının haftada 7 gün 08.00-18.00 saatleri arasında günde 1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak çalıştığı, böylece haftada 14,5 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiş ise de, 7 gün üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanması yerinde değildir. Fazla çalışma ücretinin hesaplanmasında haftada 6 gün dikkate alınmalı, varsa 7. gün için 7,5 saati geçen süre haftalık çalışma süresine eklenerek sonuca gidilmelidir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/27904, K. 2020/819, 21 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama