Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/28523 K.2020/651

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren yanında 30.01.2011 - 11.02.2015 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan 4857 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca sorumluluklarının bulunduğunu, davacının iş akdinin davalı şirket yetkilisi tarafından hiçbir gerekçe belirtilmeden müvekkiline hakaret edip şiddet uyguladığını ve sonrasında bildirimsiz olarak sona erdiğini, davacıya kıdem tazminatı ile fazla mesai ve diğer alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinleri kullanmadığını, davacının almış olduğu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı,

fazla çalışma ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı ... vekili 25.05.2016 havale tarihli dilekçesi ile davacının hasım olarak idareyi gösteremeyeceğini, kurum ile diğer davalı tarafından imzalanan sözleşme gereği alacaklardan şirketin sorumlu olduğunu, davanın asıl işverene açılması gerektiğini, dolayısı ile davanın husumet yönünden reddini ayrıca alacaklarının zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi 21.04.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; şirketlerinin 27.11.2014 tarihinde ihaleyi alarak 01.01.2015 tarihinde işe başladığını, davalının sadece 44 gün çalıştığını, iş yerinde davacı ile kasap elamanının kavga ettiğini, durumun tutanak altına alınarak davacının iş akdinin sonlandırıldığını belirterek ikame olunan haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıda bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir.

Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Fazla çalışma alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde davacının haftanın 4 günü 08:00-21:00 ‘e kadar, 1 gün 08:00-17:00 arası, 1 gün ise 09:00 – 21:00 arası çalıştığını 0,5 saat ara dinlenme olduğunu haftalık 25 saat fazla çalıştığını ileri sürmüş, bilirkişi tarafından davacının haftanın 6 günü 08:00- 19:00 saatler arasında çalıştığı 1 saat ara dinlenmenin mahsubu ile haftalık 15 saat fazla çalıştığı kabul edilmiş olup, öncelikle 11 saat süren çalışmadan 1,5 saat ara dinlenme süresinin mahsup edilmesi ve davacının haftalık 12 saat fazla çalıştığı kabul edilmelidir.

Yine davacı tanıklarından Mehmet Sönmez ;”sabah 08.00'de mesaiye başlar, akşam normal mesai bitiş saati 17.00' idi genellikle bazen 18.00 bazen 19.00'da işten çıkardı, haftanın ortalama üç günü 18.00, üç günü de 19.00 gibi işten çıkardı, öğlen arası dinlenmesi vardı” şeklinde, diğer davacı tanığı Şirazdin Özkan ise ;”davacı haftada 6 gün çalışırdı, 1 gün izin yapardı, sabah saat :08:00 işe başlar, akşam 18:30- 19:00- 19:30 arası çıkardı,aşçı yardımcısı olduğu için 17:00 de çocukların yemeğini verir ve bu nedenle anlattığım gibi işi uzardı, öğle arası gibi bir dinlenme vakti yoktu,” şeklinde beyanda bulunmuştur.