Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/28943 K.2020/2086

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01.06.2011- 10.10.2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak 07.00-19.00 saatleri arası dini bayramların dışındaki ulusal bayram genel tatil günleri çalıştığını, hafta sonu cumartesi ve pazar çalıştığını, en son 1.900,00 TL net ücret aldığını, ücretlerinin gecikmeli ödendiği için mağduriyet yaşadığını, ödenmeyen ücret alacağı bulunduğunu, banka kayıtları ile ortaya çıkacağını iş sözleşmesini işçilik alacakları ödenmediği için haklı nedenle feshettiklerini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının, ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Ulusal bayram genel tatil ücret alacağı bakımından da aynı ilkeler geçerlidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, silindir operatörü olarak 01.06.2011- 10.10.2014 tarihleri arasında çalışan davacının tanık beyanları esas alınarak 07.00-19.00 saatleri arası 1.5 saat ara dinlenme düşülerek haftalık 18 saat üzerinden hesaplanan fazla çalışma ücret alacağı ile resmi tatil günlerinde çalıştığının kabulü ile hesaplanan ulusal bayram genel tatil ücret alacağı Mahkemece hüküm altına alınmıştır.

Fazla çalışmanın haftalık 18 saat üzerinden hesaplanması isabetlidir. Ne var ki, Karayolları Genel Müdürlüğü Yerköy ayrımı Yozgat Sorgun yolu 120-170 km yol inşaat işi Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Bitümlü Kaplama Işleri Için Yapılan Sözleşmenin 17.6 maddesine göre 01 Aralık - 01 Nisan tarihleri arası işyerinin fen noktasında çalışmaya uygun olmadığı belirlenmiş ve bu tarihlerde iş yapılmasının sözleşme gereği mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Dairemizce incelenen (2016/19353 esas- 2019/24395 karar numaralı, 2016/19354 esas- 2019/24396 karar numaralı) ve emsal nitelikteki dosyalarda işçilerin hava koşulları sebebi ile 01 Aralık- 31 Mart arası çalışmadığı kabul edilerek yapılan hesaplamaların ve mahkeme kabulüne ilişkin kararların Dairemizce onandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenler ile davacının çalıştığı işyeri, yaptığı işin niteliği, işin gerektirdiği çalışma düzeni ve anılan sözleşmenin 17.6 maddesi birlikte değerlendirildiğinde 01 Aralık ve 01 Nisan tarihleri arası dışlanarak fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hesaplanması ve Mahkemece değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.