Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/29042 K.2017/1370

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 321/2. maddesinde “Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.” hükmü düzenlenmiştir.

Belirtilen kanun hükmü uyarınca, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa, gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, mahkemece tefhim edilen kısa kararın gerekçeyi içermediği, gerekçeli kararın ise davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin dosyada belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,