Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/29650 K.2019/17913

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili ile davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin işyeri olan Kaymakamlığı'nda 01/01/2007 tarihinden itibaren temizlik işçisi olarak çalıştığını, 18/02/2009 tarihinde işten çıkarıldığı ve işçilik haklarının kendisine ödendiğini, 05/02/2010 tarihinde yeniden aynı yerde işe başladığını, 07/01/2015 tarihinde haksız ve gerekçesiz olarak işine son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan ... vekili ile davalı ... Ltd. Şirketi temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının kıdem tazminatından davalı son alt işveren ... şirketinin sorumlu olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesine 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile eklenen fıkralarda, 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları bakımından;

alt işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunacağı,

bunlardan son alt işverenleri ile yapılmış olan iş sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak sureti ile ödeneceği hususları düzenlenmiştir.

6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 4857 sayılı Kanun'un 112. maddesinde kamu işverenleri arasındaki rücu işlemi düzenlenmiş olmakla birlikte, kamu asıl işvereninin alt işverenlere rücu işlemine dair herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi hala yürürlükte olup, anılan kanun hükmü gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisinde asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Somut olayda; mahkemece 4857 sayılı yasanın 112. maddesi gereğince davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ve bilirkişi tarafından belirlenen ücretin davalı Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de.

4857 sayılı Kanun'u 112. maddesindeki yeni düzenlemenin aynı Kanun'un 2/6. maddesinde düzenlenen alt işveren ve asıl işverenin işçiye karşı birlikte sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı hususu gözönünde bulundurulmamıştır. Kaldıki, asıl işveren ile alt işveren arasındaki rücu ilişkisi de bu davanın konusu değildir. Bu sebeplerle dava konusu kıdem tazminatı talebinin tamamından davalı asıl işverenle birlikte diğer davalı son alt işveren ... Kırtasiye Ltd.

Şirketi de müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır. Her ne kadar kararı davalı ... şirketi de temyiz etmiş ise de, sorumluluk konusu kararı temyiz eden diğer davalı ...'ni de ilgilendirdiğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Davacı, dava dilekçesinde 05.02.2010-31.12.2014 tarihleri arasında geçen çalışmaları bakımından işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüş, yıllık izin ücreti de 4 yıl için hesaplanmıştır. Dosyada imzalı yıllık izin defterinin olmaması karşısında hesaplamanın 4 yıl için yapılması isabetli ise de, davacı tanıklarından Abdulmecit Boran "davacının 2010 ile 2013 yılları arasında bir defa 15 gün kullandığını hatırlıyorum. Başka yıllık izin kullandığını hatırlamıyorum" şeklinde beyanda bulunduğunda, davacı asıl çağrılarak talep dönemi içerisinde izin kullanıp kullanmadığı sorulmalı ve sonucuna göre yıllık izin ücreti hüküm altına alınmalıdır.