Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/29870 K.2020/2727

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı iş sözleşmesinin davalı şirketin hem ortağı hem de şirket yöneticisi Rıza Karaca tarafından ,davacıya sinkaflı küfürler ile hakarette bulunarak işten kovmak suretiyle sona erdirildiğini iddia etmiş , davalı işveren ise davacının 09.06.2014 ve 10.06.2014 tarihlerinde haklı bir neden bildirmeksizin işe devam etmediğinden İş Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca 11.06.2014 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işe devam etmediği ve iş sözleşmesinin davalı işverence 11.06.2014 tarihi itibariyle haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı sonucuna varılmıştır. Ancak Mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Davacı tarafından davalı işverene PTT yolu ile gönderilen 09.06.2014 tarihli ihtarname incelendiğinde; davacının “08.06.2014 tarihinde saat 16:30-19:00 arası patronu Rıza Karaca’nın davacıya karşı küfürlü konuşması olduğunu , 09.06.2014 tarihinde iş yerine gittiğinde işten çekip gitmesinin söylendiğini ve bu şekilde işten atıldığını” belirttiği anlaşılmaktadır.

Tarafların iddia ve savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre iş sözleşmesinin 08.06.2014 tarihinde işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiği anlaşılmakta olup buna göre her ne kadar davalı işverence davacının 09.06.2014 ve 10.06.2014 tarihlerinde işe gelmediğine yönelik devamsızlık tutanakları düzenlenmiş ise de söz konusu tutanakların iş sözleşmesinin feshinden sonrasına ilişkin olduğu dikkate alındığında devamsızlık tutanaklarının somut uyuşmazlığın çözümü bakımından herhangi bir etkisinin olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Açıklanan sebeplerle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.