Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/29915 K.2016/26941

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin 27.11.2015 günü geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin müvekkili işverence devamsızlıktan haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 27.11.2015 tarihinde iş yerinde olduğu ve iş sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle davalıya ihtarname çektiği, işe gelmediğine ilişkin tutanakların ise bu tarihten sonra tutulmuş olduğu, dolayısıyla davacının iş akdinin feshinin mazeretsiz olarak işe gelmediğine ilişkin tutanaklardan önce ve haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği iddiası ile işe iade talebinde bulunulduğu, davalı vekilince davacının iş akdinin davacının, mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle feshedildiğinin savunulduğu görülmektedir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacı tarafından davalıya 27 Kasım 2015 tarih ve 25499 yevmiye numarası ile...3. Noterliğinden ihtarname gönderildiği; ihtarnamede aynı tarihte bölge müdürü ...tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirtilerek alacaklarını talep ettiği görülmüştür.

Davalı tarafından ise ibraz edilen 01.12.2015 tarihli fesih bildiriminde davacının 28.11.2015,30.11.2015, 01.12.2015 tarihlerinde izin almadan işe gelmediği ve üç gün içerisinde mazeret sunmadığı takdirde işi akdinin devamsızlık nedeni ile feshedileceği bildirilmiştir. Mahkemece davacı ihtarnamesinin ardından davalı yanca devamsızlık tutanaklarının düzenlendiği belirtilerek işe iade uygun görülmüştür.

Ancak bu noktada işçinin ihtarnamesinin tebliğ tarihi araştırılmaksızın 27.11.2015 olarak kabul edilmiştir. Söz konusu belge bu tarihte tebliğ edilmeyip daha sonra ulaştığı takdirde tutanakların yalnızca tarih yönünden ispata yeter olmadığı değerlendirmesi hatalı olacak; esasına ve gerçekliğine dair de araştırma yapılması gerekecektir. Bu noktada ise taraflarca sunulan deliller toplanılmalıdır.

Taraflarca tanık deliline dayanılmış ve davalı vekili tanıklarının dinlenilmesini talep etmesine rağmen açılan ilk celsede tanıklarla aydınlatılacak bir husus olmadığı gerekçesi le talep reddedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza da yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında, davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra, maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın açıklama ve ispat hakkını da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Hal böyle olunca taraflara bildirdiği tanıklarını dinletme imkanı sağlanmalıdır. Mahkemece öncelikle davacı işçinin 27.11.2015 tarihli ihtarnamesinin tebliğ tarihinin araştırılması ve feshin haklı olup olmadığı noktasında tanık beyanları diğer delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.