Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/31981 K.2017/5718

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 15.08.1978-14.07.2015 tarihleri arasında davalı nezdinde kapsam dışı personel statüsünde Arama Daire Başkanlığında görev yaptığını, emeklilik sebebi ile iş ilişkisine son verdiğini, müvekkilinin çalıştığı dönemde ...

Genel Müdürlüğü tarafından intranet sistemi üzerinden gerçekleştirilen 08.01.2015 tarihli duyuru ile emeklilik nedeniyle iş ilişkilerini sona erdirmek isteyen personeli teşvik niteliğinde 63 yaş için 34 haftalık ihbar önel ücretini ödeneceğinin belirtildiğini, daha sonra davacı tarafından yaş haddinden emekli olma tarihi beklenilmeksizin 14.07.2015 tarihi itibari ile iş ilişkisini sona erdirmek istediğini davalı idareye 30.06.2015 tarihli yazı ile bildirildiğini,

müvekkilince 14.07.2015 tarihinde iş ilişkisinin sona ermesine müteakip 18.08.2015 tarihinde yapılan müracaat ile iş ilişkisini sona erdirmek isteyen personeli teşvik niteliğinde ödeneceği belirtilen 63 yaş için 34 haftalık ihbar önel ücretinden 18 haftalık ihbar önel ücretinin ödendiği,

ancak bakiye 16 haftalık ücreti tutarındaki ihbar önelinin ödenmediğini belirterek 16 haftalık ihbar önel ücretinin ödenmesi talebinde bulunulduğunu, davalının ise davacının talebini reddettiğini, eksik ödemelerinin yapılması gerektiğini belirterek ihbar önel ücretinin davalıya müracaat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın belirsiz alacak davası veya kısmi dava niteliğinde bir dava olarak kabul edilmemesi gerektiğini, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazları yönünden reddi gerektiğini, davaya bakmakla görevli yargı kolunun adli yargı değil, idari yargı olduğunu, 30.01.2015 tarihine kadar geçerli başvuru yapmadığını, fakat 2015 yılında emekli olmuş personele de ek teşvik ödemesi yapılmadığını,

müvekkili tarafından kendisine 06.02.2015 tarihinde tebliğ edilen ve söz konusu teşvikten ancak 2015 yılı içinde emekli olacak kişilerin yararlanabileceğinin belirtildiği idari işleme karşı idari yargılama usulü kanununda öngörülen süreler içinde idareye başvurmadığını, süresi içinde dava da açmadığını, davacının herhangi bir talep hakkının bulunmadığını, bu nedenlerle hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-b. maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" sebebiyle aynı Kanunu'nun 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş ve hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerin görevi kanunla belirlenmiştir.

Dava, davalı kurumca emekliliğe teşvik anlamında ödeneceği bildirilen ihbar tazminatına ilişkindir.

Mahkemece; davalı ortaklığın 29.11.2006 tarihli personel yönetmeliği ortaklığın daimi kadrolarında belirsiz süreli iş akdi ile çalışan ve toplu iş sözleşmesi kapsamı dışında kalan personelin özlük haklarını düzenlediğini, buna göre; haklarında statü hukuku uygulandığı, daha çok idare niteliğinde personel sayıldığı, yetki ve ücretinin tayin ve takdirinin idareye bırakılmak sureti ile asli ve sürekli görevleri genel idare esaslarına göre yürütülen personel gibi oldukları ve genel hizmetlerin yürütülmesi için yapılan her türlü sözleşmeden doğan davaların idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlığa ilişkin ... 15.İdare Mahkemesi'nin 2015/2851 esası ile dava açılmış, Mahkemece adli yargının görevli olduğu gerekçesiyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının, iş akdi ile çalışma düzenine yönelik olarak hazırlanmış olan personel yönetmeliğinde personelin çalışma esasları ve özlük haklarına ilişkin düzenlemeler yapıldığı; buna göre düzenleme içeriği ile davacının çalışma şartlarından davacının iş sözleşmesine bağlı olarak 4857 sayılı Kanun kapsamında davalı işyerinde çalıştığı, dolayısıyla uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı yolunun olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece esasa girilmesi gerekirken görev yönünden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: