Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/32425 K.2018/3237

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İl Sağlık Müdürlüğüne bağlı ... Tesisinde ATK Güvenlik Ltd.

Şti. bünyesinde özel güvenlik görevlisi olarak 13.12.2009 tarihinde işe başladığını, çalışma süresi içerisinde ... tesisisinin Sağlık Bakanlığı bünyesine devredildiğini, söz konusu devir işleminden sonra Sağlık Bakanlığınca yapılan yeni ihale sonucu güvenlik hizmetleri işini davalı ... şirketinin yüklendiğini, davacının ... şirketi emrinde çalışmaya devam ettiğini ancak 15.02.2012 tarihinde davacının iş akdinin feshedildiğini, çalışma dönemi içerisinde davacıya fazla çalışma, hafta sonu çalışması,

ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları ile yol yemek ücretlerinin eksik ödendiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili davaya cevap vermemiş, diğer davalı ... LTD.ŞTİ. vekili ise; müvekkili şirket ile Sağlık Bakanlığı İdari ve Mali İşler Daire Başkanlığı ... Eğitim ve Dinlenme Tesisi ... arasında 01.04.2011, 01.09.2011 ve 01.01.2012 tarihlerinde başlamak üzere hizmet alım sözleşmeleri imzalandığını, davacının da bu sözleşmeler kapsamında 01.09.2011-15.05.2015 arası müvekkili işverenlik emrinde çalıştığını, davacının işyerinden istifa ederek ayrıldığını, fazla çalışma iddiası ve diğer taleplerinin yersiz olduğunu beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre; davacının hizmet süresine göre 28 gün yıllık izin hakkı bulunduğu ancak sunulan imzalı izin formları dikkate alındığında 22.05.2011-23.05.2011 tarihleri arası 1 gün, 10.07.2011-21.07.2011 tarihleri arası 11 gün olmak üzere toplam 12 gün izin kullandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kullanılan izin sayısının 11 gün kabul edilerek bakiye iznin 17 gün üzerinden hesaplandığı görülmekle, bu alacak bakmınından hesaplamanın hatalı yapıldığı anlaşılmış, sonuç olarak yıllık izin ücreti hakkından, kullanılan 12 günün tenzili ile bakiye 16 gün üzerinden 928,35:30*16= 495,12 TL olarak davacının izin alacağı olduğu hesaplanmış, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yer alan "Davacı tarafın kıdem tazminatı alacağından brüt 3.005,20 TL,ihbar tazminatı alacağından brüt 1.588,20 TL. yıllık izin ücreti alacağından brüt 526,07 TL, fazla çalışma ücreti alacağından brüt 2.506,59 TL. ile ulusal bayram ve genel tatil alacağından brüt 456,02 TL olmak üzere toplam brüt 8.082,08TL. alacağının;" rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine "Davacı tarafın kıdem tazminatı alacağından brüt 3.005,20 TL,ihbar tazminatı alacağından brüt 1.588,20 TL.,yıllık izin ücreti alacağından brüt 495,12 TL,