Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/33078 K.2017/1775

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili davalı şirkete ait yurtdışı şantiyelerinde 30.06.1994-28.12.2008 tarihleri arasında müvekkili murisinin ... enstrüman formeni olarak çalıştığını, iş bitimi yurda gönderildiğini ve iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile izin alacağının tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, projedeki görevinin bitmesi sebebi ile iş sözleşmesinin sona erdiğini davacı murisinin belirli süreli sözleşmeler ile çalıştığını, bunu bilerek çalışmaya başladığını tazminat talep hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar.

Dairemiz bozma ilamı ile emsal ücret araştırmasının yetersiz olduğu, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği sorulması ve neticeye göre tüm delillerin yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmasıyla sonuca gidilmesi gerektiği ayrıca aralıklı çalışma süresinin davacının itirazı doğrultusunda aratştırılarak kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti gerektiği, ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilirken dava dilekçesindeki miktarlarının eklenmemesinin hatalı olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece yapılan araştırma sonucu davacının 1.725,85 USD ücret ile çalıştığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davacı murisinin çalıştığı ülke ve kıdemi dikkate alındığında emsal ücret araştırması ile doğrulanan aylık 1.725,85 USD ücret üzerinden yapılan hesaplamaya göre dava konusu alacakların hüküm altına alınması isabetli ise de; izin alacağının ve fazla mesai alacağının bordroda yer alan tahakkuklar nedeniyle reddedilmesi isabetli olmamıştır.

Dosya içeriğine göre; bordro ve banka kayıtlarında yer alan çıkış izin hakkı veya transfer izin hakkı adı altında yapılan ödemelerin davalının kurum içi uygulamalarına göre iş bitimi nedeniyle veya şantiyeler arasında nakil dolayısıyla yapıldığı anlaşıldığından bu tahakkukların davacı murisinin yıllık izin ücretine karşılık olmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda Mahkemece ek bilirkişi raporu aldırılarak; tespit edilen gerçek ücreti üzerinden izin alacağı hesaplanmalı; izin adı altında yapılan ödemelerin karşılığı olan izin günleri ile izinlerin kullandırıldığını gösteren imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile desteklenen izin tahakkukları hesaplamadan düşülmeli, buna karşın bordro,

banka kayıtlarındaki transfer izin ve çıkış izin hakkı adı altında yapılan tahakkuklar ile hizmet cetveline göre davacı murisinin fesih tarihinden önceki iş çıkış tarihlerine denk gelen ve izin tarihleriyle örtüşmeyen imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile desteklenmeyen izin ödemeleri ise mahsup edilmeksizin hesaplanmak sureti ile izin alacağı mahkemece yeniden değerlendirilmelidir.

3-Dairemizin bozma ilamında maddi hata sonucu fazla mesaiden bahsedilmemesi ve bozma sebebi yapılmaması, davalı işveren yönünden usuli müktesep hak oluşturmaz.

Somut olayda; Mahkemece, bordrolarda tahakkuk ettirilen fazla çalışmaların banka kanalı ile ödendiği gerekçesi ile fazla mesai alacağının reddine karar verilmiştir. Oysa davacının ücretinin aylık 1.725,85 USD olarak kabul edilmiş olması karşısında bu ücret esas alınarak, mesai çizelgeleri ile saptanan ve bordrolarda gösterilen sürelere göre davacının talep edebileceği fark fazla çalışma alacağının bulunduğu açıktır. Mahkemece ek rapor aldırılarak fark fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: