KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/33485 E., 2017/1856 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı Bakanlığa ait okulda diğer davalı alt işveren işçisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanılmaksızın davalı tarafça feshedildiğini belirterek, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... vekili, davacının işine okul yönetimince son verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalıya usulüne uygun tebligat yapıldığı halde davayı takip etmemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine ve uyulan bozma ilamına göre, davacının çalışma düzeni haftanın beş günü için 07:00-16:00 arası, bir günü için ise 08:00-19:00 arası şeklindedir. Söz konusu çalışma düzeninden yasal ara dinlenme süreleri indirildiğinde davacının haftalık beş saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağının haftalık beş saat kabulü ile hesaplanması gerekirken yazılı şekilde altı buçuk saat üzerinden hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/33485, K. 2017/1856, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama